Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Frédérique liet zien dat ze verstandiger is dan vier of vijf jongens

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

De dialoog was kort.
“Ben je een jongen of een meisje?”
“Dat maakt toch niet uit?” antwoordde Frédérique (14).

Vervolgens werd zij ‘door vier of vijf jongens’ in elkaar geslagen.

Wat die jongens bezielden, zouden we te weten kunnen komen door die Gooise bad boys te ondervragen die op Mallorca Carlo Heuvelman hebben doodgeschopt. “Vertel eens, wat is er zo fijn aan doodschoppen?”

Maar die fijne knullen zullen niets zeggen omdat ze een ‘gerenommeerd advocatenkantoor’ in de arm hebben genomen en die geven altijd meteen het advies: “Beroep je op je zwijgrecht.”

Dus dat wordt een taakstrafje, denk ik.

Maar de jongens die Frédérique in elkaar hebben geslagen hebben, zo vermoed ik, geen rijke Gooise ouders.

Wat dan?

Een advocaat (vast ook een beroemde, want die kan waarschijnlijk de publiciteit wel gebruiken) zal betogen dat de jongens (als ze gepakt worden) haar helemaal niet in elkaar wilden slaan (dus strafvermindering), dat ze er spijt van hebben (strafvermindering), dat ze heel jong zijn (strafvermindering), dat ze minder toerekeningsvatbaar zijn (strafvermindering), dat de jongens een tweede kans verdienen (strafvermindering) en waarschijnlijk zal de rechter, als ze de bedeesde knapen ziet, ze bestraffend toespreken. En dat is het dan.

Weten we dan echt niet waarom jongens zomaar iemand doodschoppen? Jawel, dat weten we: het gebruik van geweld geeft een geweldig gevoel van macht. Je bent in je zonnesteektrance even de hoofdrolspeler in een zelfbedacht heldenepos. En van die jongens die Frédérique in elkaar sloegen, weten we na al die jaren inmiddels ook de redenen: hun gebrek aan opvoeding thuis, hun gebrek aan onderwijs en waarschijnlijk hun geloof; alles, alles is wat dat betreft al onderzocht.

Zal er nu wat veranderen?

Er zijn, zoals dat tegenwoordig heet, geen knoppen meer om aan te draaien. Je kunt een opvoeding niet overnemen, je kunt het niveau van het onderwijs niet nog verder verlagen en je kunt een geloof niet verbieden.

En als ik in mijn glazen bol kijk waarin ik steeds minder huizen zie voor steeds meer bewoners, geloof ik niet dat het probleem minder gaat worden.

Frédérique liet zien dat ze verstandiger is dan vier of vijf jongens. Ze vernederde ze door haar antwoord. “Ik ben wie ik ben en jij mag zijn wie je wilt.”

Als dat geen mooie definitie van vrijheid is, weet ik het niet meer.

Frédérique wees ze op iets pijnlijks: wat zij zijn, willen ze niet zijn, wat ze willen zijn, zullen ze nooit bereiken.

t.holman@parool.nl

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over