Babs Gons. Beeld Artur Krynicki
Babs Gons.Beeld Artur Krynicki

‘Een wolkje in de vlag van Nederland, dat zou goed passen’

PlusBabs Gons

Babs Gons

“Je ziet eruit als de vlag van Namibië,” zegt zoonlief als ik de huiskamer betreed.

Ik zoek op internet snel de vlag op. Ik zie een vlag met een blauwe en groene driehoek, die van elkaar gescheiden worden door een rode diagonale baan met witte randen. In de blauwe driehoek staat een goudgele zon met twaalf stralen. Inderdaad, ik zie eruit als de vlag van Namibië, met rood T-shirt, blauw jasje, groene broek en witte slippers, mijn lievelingskleuren. En de zon staat hoog aan de hemel.

In een restaurantje in een piepklein dorpje op een berg in Italië, waar we in de meivakantie met familieleden en vrienden aan een lange ­tafel aan het eten waren, bleek dat mijn zoon zo’n beetje alle vlaggen van de wereld kende. Aan een houten balk was een rij van wel meer dan dertig stuks gespijkerd.

“Ethiopië, Afghanistan, Frankrijk, Kameroen, euh... Verenigde Emiraten,” somde hij op.

“Hoe weet je dat?” vroeg ik, danig onder de indruk. Hij lachte geheimzinnig en mompelde iets over gewoon interesse en de naam van een computergame.

“Wel jammer dat wij niet iets in onze vlag hebben, zoals Namibië de zon, Pakistan een halve maan, Canada een esdoornblad.” Thuis in de huiskamer denken we even na, wat zou mooi en passend zijn in de Nederlandse vlag?

“Een wolkje,” zeg ik.

“Ja,” zegt hij, “een wolkje is wel typisch Nederlands.” Door het raam kijken we naar een stralend blauwe hemel, maar niet zelden vergapen we ons op wandelingen en autoritten aan de wolkenpracht boven dit platte land.

“Overal zijn wolken, maar zo mooi als hier zie je ze niet veel, denk ik.”

“En bewolking betekent ook dat we ons zorgen maken, en dat doen we hier ook vaak.”

En zoals het zo vaak gaat, als je iets aandacht geeft zie je het overal. Opeens loopt iedereen in een vlag. Die van Oekraïne komt vaak langs op straat. Een goede vriendin die op bezoek komt is net de vlag van Saint Kitts: groen T-shirt, gele riem, rode broek en sterretjes in haar ogen. De buurvrouw komt langsdwarrelen in de vlag van Hongkong, een rode jurk met witte bloemen. De bezorger lijkt op de vlag van Estland: blauwe pet, grote zwarte snor, wit trainingspak.

We zoeken de betekenis van de kleuren van de Nederlandse vlag op: rood staat voor het volk, wit voor de kerk en het blauw voor de adel.

“Misschien is het tijd om die hele vlag rood te kleuren, om uit te drukken dat we allemaal volk zijn, adel, gelovige, boer, bezorger, mantelverzorger, allemaal volk.”

“Misschien nog een regenboog erbij,” vult hij aan.

“En twee grote sterke armen die ons allemaal omhelzen. Zou dat niet leuk zijn, een vlag met armen die je vasthouden? Net als zo’n fleece­dekentje met mouwen.”

Spokenwordartiest, schrijver en ­docent Babs Gons maakt ons deelgenoot van haar belevenissen. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl

Meer over