null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

‘Een stad met zoveel bezienswaardigheden en jij begint over een schnitzel?’

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Jongste Dochter appt.

‘Wil iemand me bellen?’

Ze is met een vriendin op interrail en op het moment in Wenen.

Allerlei rampscenario’s schieten voorbij.

Vooraf hebben we nog een lijst met waar-moet-ik-voor-oppassen-wil-ik niet-al-na-twee-dagen-mijn-ouders-bellen-voor-geld doorgenomen.

“Natuurlijk ga ik geen balletje-balletje doen, waar zie je me wel niet voor aan?”

Ze kwam zelf heel bijdehand met de ontvoeringsscène uit Taken 1 op de proppen. Die speelde in Parijs. De eerste stad die ze zouden aandoen.

Parijs heeft ze overleefd.

München ook. (Ze stond op een foto met een bierpul die groter was dan zijzelf. Ik was bang dat de bierpul haar op zou slokken.)

Dan bliept er de volgende app op mijn scherm.

‘Voor de gezelligheid.’

Ik videobel, opgelucht.

Het eerste dat ik zie is het vrolijke gezicht van Jongste Dochter in een spiegel omlijst met even vrolijke motieven uit het werk van Friedensreich Hundertwasser.

“Hundertwasser,” zeg ze, voor ik het kan zeggen. “We zitten in een superleuk hostel.”

Ik herinner me een app van haar van een paar dagen eerder.

‘Had geen idee over de geschiedenis van die stad dus zit al een uur Wikipedia te lezen met een cappuccino van €4,40.’

“We gaan vanmiddag huizen van hem bekijken, interessante kunstenaar, pap.”

“Let je goed op je telefoon en pasjes?”

De camera gaat van de spiegel naar het plafond in een nabootsing van haar rollende ogen.

(Na de zomer wil Oudste Dochter heel graag niet meer bij een van haar ouders wonen, en Jongste Dochter gaat misschien in Utrecht studeren. Ik had de afgelopen maanden al enorm last van het legenestsyndroom.)

“En we gaan ook nog naar dat kasteel van Sisi…”

En voor ik kan invullen zegt ze: “Schloss Schönbrunn.”

Ach, Schönbrunn… Toen haar zus net geboren was ging ik voor de krant naar Wenen waar de identiteit van schrijver Marek van der Jagt bekend zou worden gemaakt. Het was geen verrassing dat inderdaad Arnon Grunberg achter dat synoniem verborgen zat. Hij kwam het toelichten. (Goede boeken: De geschiedenis van mijn kaalheid en Gstaad 95-98.)

Op een vrije middag ging ik naar Schönbrunn en kocht daar in de museumshop voor de pasgeborene een speelgoedbeertje in Oostenrijkse klederdracht. Als je op zijn buikje drukte ging hij jodelen.

Oudste Dochter vond het een doodeng beest en moest er niets van weten.

“Heb je al een Wienerschnitzel gegeten?” vraag ik. “Dat moet je doen, hoor, als je in Wenen bent.”

“Een stad met zoveel bezienswaardigheden en jij begint over een schnitzel?”

Ik lach de schaapachtige lach van de onbenullige.

“Ik heb in Wenen met Arnon Grunberg schnitzel gegeten,” zeg ik toch maar.

“Okééééééééj, maar nu je over eten begint… Ik heb trek, ik ga kijken of ik ergens broodjes kan kopen,” zegt ze. “Was gezellig. Dag pap!”

Ik onthoud me van het geven van adviezen als ik haar lippen het scherm zie zoenen

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over