Jessica KuitenbrouwerBeeld Artur Krynicki

Een ordinaire schreeuw-ruzie in de Zeeman

PlusJessica Kuitenbrouwer

Achter in de Zeeman laat ik een voordeelpak bamboe-sokken uit mijn handen vallen. Geschrokken kijk ik achterom. De man achter de kassa en een klant zijn in een heftige discussie verzeild geraakt. Wat begon als een onhandig maar tamelijk onschuldig meningsverschil over de spoedwet, is in no-time uitgegroeid tot een ordinaire schreeuw-ruzie.

“Ik ben mensen zoals jij helemaal zat, weet je dat?!” gilt de kassamedewerker.

“Nou, kom jij anders een tijdje bij ons werken en dan praten we nog eens verder!” brult de klant.

“Jij ic-zeikerd! Het is een hoax! Dat weet je toch? Ze hebben het hele mkb om zeep geholpen, en voor wat? Het heeft geen zin, die anderhalve meter! Het heeft geen zin! Die mensen op de ic blijven maar klagen, maar zijn blind voor wat er werkelijk aan het gebeuren is! En ik mag al een halfjaar mijn moeder geen kus geven? Nee, dat is goed voor de gezondheid natuurlijk!”

“Je hebt werkelijk geen flauw idee waar je het over hebt. Je onderschat het. Ik werk in de zorg, ja?! Je hebt geen idee…” De klant klinkt nu eerder verdrietig dan boos, maar de kassamedewerker weigert gas terug te nemen.

“Het hele mkb is om zeep geholpen! Al die mensen hebben niks meer. Kun jij leuk zeggen dat ik bij jou moet komen werken, nou, ga jij anders even bij hen werken. Wat dacht je daarvan? Ik ben jullie ic-zeikerds helemaal spuugzat. Huilebalken zijn jullie. Met je ‘ik werk in de zorg’. Kijk eens om je heen, joh. En dan ook nog proberen mij mijn vrijheid af te pakken?”

De klant bijt op haar kaken.

“Ik zou nu graag afrekenen,” mompelt ze.

“Nou, kijk eens, dan! Ik heb allang dat pinapparaat aangezet. Maar ja, jij zet je handtas er bovenop. Zie je? Jij zet jouw spullen op mijn spullen. Dat kan ook kapot hè?”

De klant is nu echt verbijsterd en ook mijn mond valt open.

In shock en verder zwijgend rekent ze twee stukken kinderspeelgoed af en loopt ze naar buiten.

“Nee joh, is goed! Zet gewoon lekker je spullen neer waar je wil, joh,” roept de kassamedewerker haar na.

Een oudere dame rekent twee katoenen fietsbroekjes af en drukt de kassamedewerker op het hart dat zich ‘zo opwinden al helemaal slecht voor zijn gezondheid is’.

“Mensen zijn gek geworden,” mompelt de kassamedewerker als ze de winkel uit is.

Ik leg de bamboesokken terug in het schap en besluit over te steken naar de Hema, waar de medewerkers gewoon over weekendplannen en het weer praten.

Jessica Kuitenbrouwer (1993) is schrijver, ­columnist en audioproducer. Ze schrijft deze zomer over haar leven in de binnenstad. Lees al haar columns hier terug.

Meer over