Johan Fretz. Beeld Artur Krynicki
Johan Fretz.Beeld Artur Krynicki

Een land van koopmannen en cijferfetisjisten, Hoekstra is daar het toonbeeld van

PlusJohan Fretz

Johan Fretz

Het wil in Nederland nog niet echt vlotten met het uitvoeren van de strenge sancties tegen Rusland. We lopen ver achter op de rest van de wereld. Na de tergend trage vaccinatiecampagne, de talloze belastingparadijs-schandalen en de extreem ongelijke economische positie van vrouwen blijken wij wéér het lachertje van Europa.

De Kamer wilde van minister van Buitenlandse Zaken Wopke Hoekstra weten hoe dit in vredesnaam mogelijk was. Zijn oud-partijgenoot Pieter Omtzigt noemde het onbestaanbaar. “Ik weet niet of de regering beseft hoe ze voor paal staat.”

Realiseerde Hoekstra zich wel dat hij Russische oligarchen met zijn getreuzel alle tijd had gegeven om hun vermogen en bezittingen, hun proletenvilla’s en ploertensloepjes vrolijk het land uit te sluizen? De minister stond er verloren bij. Waarschijnlijk baalde hij dat Omtzigt, die hij ooit nog volkomen onoprecht ‘onze Pieter’ had genoemd, nadat hij hem eerder had geprobeerd te ‘sensibiliseren’ niet langer de mond kon snoeren.

“Er wordt enorm hard gewerkt om de sancties tegen Rusland beter gestalte te geven,” zei hij. Beter gestalte geven, ja ja: ik moet altijd erg lachen om zulke zinnetjes. Ze zijn bedoeld om daadkracht te suggereren, maar betekenen helemaal niets. Wopke Hoekstra hoeft de sancties niet beter gestalte te geven, hij moet ze gewoon rücksichtslos uitvoeren.

Maar ik maak me geen illusies. Dit is een land van koopmannen, van cijferfetisjisten en oud-consultant Wopke Hoekstra is daar het toonbeeld van. Als partijleider sloopte hij meteen de verhoging van het minimumloon uit het partijprogramma, en ook de structureel betere beloning in de zorg. Hoekstra is een ijskoude saneerder in de traditie van Thatcher, Reagan en zijn baas, Mark Rutte.

Een man die Zuid-Europese landen twee jaar geleden, terwijl zich daar menselijke tragedies afspeelden en de doden bij bosjes vielen, de maat stond te nemen over begrotingsdiscipline, eigenlijk net als die andere vleesgeworden neoliberaal, Wopke’s voorganger op Financiën, Jeroen Dijsselbloem. Als het aan Wopke Hoekstra ligt, blijft Nederland in dit conflict met Rusland gewoon een soort fiscaal Zwitserland in oorlogstijd: neutraal genoeg om de eigen economische belangen niet te schaden.

Dat mag natuurlijk allemaal, dat staat hem vrij, maar wees er dan ook eerlijk over. Bespaar ons die pathetische, matige performance. ‘De sancties beter gestalte geven.’ Alsjeblieft, hou op. Alles wat Wopke Hoekstra zegt, klinkt geacteerd. Wopke Hoekstra op BZ is wat je krijgt wanneer je een politieke thriller maakt en Barry Atsma, Fedja van Huet én Ramsey Nasr allemaal niet beschikbaar zijn en je uit pure wanhoop uitkomt bij een B-acteur.

Dan eindig je dus zo: met een zuilboom van twee meter in een pak van 3000 euro en daar bovenop een stichtelijk McKinseyhoofd. Dan krijg je Wopke Hoekstra, een man die de hele dag door volkomen ongeloofwaardig veinst dat hij een voorvechter is van rechtvaardigheid, empathie en internationale solidariteit. Terwijl hij in werkelijkheid de sancties tegen een oorlogszuchtige despoot liever vertraagt, zodat de BV Nederland vooral niet te veel lijdt onder al dat morele verzet.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij schrijft elke zaterdag een column voor Het Parool.

Meer over