Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki
Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

Een cultuurplek zonder muziek en zonder eten is gedoemd te falen

PlusMassih Hutak

Massih Hutak

Naast de wooncrisis is er ook een vrijeruimtecrisis in de stad. Ook die is het gevolg van beleid. Net zoals dat er eigenlijk geen tekort is aan woningen, maar een tekort aan betáálbare woningen is er ook geen tekort aan bijvoorbeeld broedplaatsen en buurthuizen maar een tekort aan betáálbare broedplaatsen en buurthuizen.

Het beschermen van betaalbaar maatschappelijk vastgoed is één van de belangrijkste taken voor het nieuwe Amsterdamse college. Dat moet zo veel mogelijk gaan naar zelfgeorganiseerde inwoners en buurtplatforms die de panden in eigen beheer ontwikkelen tot betaalbare publieke plekken waar kunst, maatschappelijk werk en horeca niet per se gescheiden domeinen zijn, maar naast elkaar bestaan en in elkaar overlopen. Waar zowel werkplekken als woonplekken zijn voor buurtbewoners, kunstenaars, ongedocumenteerden en krakers. En waar al deze mensen eigenaar worden en blijven van het publieke gebouw.

In Amsterdam-Noord bouwen we al een tijdje aan wat volgens ons, Verdedig Noord, een begin moet zijn van dat nieuwe model, in ons oude buurttheater De Rietwijker in de Banne.

Laat ik vooropstellen: ik ben geen fan van het broedplaatsenbeleid. Op deze plek heb ik eerder al geschreven waarom dat, met alle goede bedoelingen, uiteindelijk een goedkope gentrificatiemachine is geweest.

Daarnaast moet de toets van de Commissie voor Ateliers en (Woon)Werkpanden Amsterdam (Cawa) waarmee het kunstenaarschap van kandidaat-huurders voor deze nieuwe broedplaatsen wordt beoordeeld, per direct worden afgeschaft. Nog zo’n voorbeeld van iets dat met goede bedoelingen is opgericht maar niet met de stad is meegegroeid en inmiddels meer Amsterdammers uitsluit dan insluit.

De eigenaar van de Rietwijker, verhuurder Urban Resort, Rochdale en de gemeente werken samen aan plannen voor de toekomstige Rietwijker en het gebied eromheen waaronder een ‘buurtcultuurhuis’. Volgens de eerste schetsen leveren we behoorlijk wat vierkante meters in in het toekomstige gebouw, waar overigens zoals het er nu naar uitziet geen versterkte muziek afgespeeld mag worden en geen keuken zal komen. Oftewel: een buurtcultuurhuis zonder ruimte voor cultuur van de buurt.

Ieder weldenkend mens weet dat een cultuurhuis waar je geen muziek mag maken en niet mag koken, gedoemd is te falen. Bovendien, hoe langer ze wachten met sloop en nieuwbouw, hoe duurder de grond en hoe hoger de vierkantemeterprijzen worden.

Het werk van Verdedig Noord in de Rietwijker is essentieel voor de stad, maar daarnaast ook essentieel voor de wens van de huidige verhuurder om van de broedplaats een plek te maken van, vóór en dóór de buurt. Maar uitgerekend voor ons is er geen ruimte in het gebouw van de toekomst. Tenzij we akkoord gaan met hun absurde voorwaarden. Kortom: wij voeren het belangrijkste werk uit maar hebben geen plek aan de tekentafel.

De enige manier om al onze ambities, maar ook die van de gemeente en van de verhuurder waar te maken, is ons de regie te geven in dit proces van herontwikkeling.

Rapper en schrijver Massih Hutak (1992) schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al zijn columns hier terug.