Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Dit is duidelijk niet Nederland; in Valencia dragen zelfs de kleuters een mondkapje

PlusLale Gül

Lale Gül

Terwijl ik deze column tik, verblijf ik in Valencia. Het is hier warm, prachtig en alles is open, dus waarom zou je hier niet gaan zitten als je schrijver bent en dus toch vanuit huis werkt?

Dat dacht ik dus ook. Maar sinds ik hier ben, val ik van de ene verbazing in de andere; hier dragen mensen daadwerkelijk áltijd een mondkapje, ook in de buitenlucht, ook als er bijna niemand anders is op straat, behalve je eigen hond. En dan zit het kapje niet onder de neus.

Men houdt hier ook daadwerkelijk twee hele meters afstand van elkaar, ook als ze met iemand over de boulevard of aan de kust lopen. Ik zie mensen aan het strand zitten op kleedjes die twee meter uit elkaar liggen, mét mondkapjes op. Ik zie de kleinste kleuters en peuters buitenspelen met een mondkapje dat ze geen moment afdoen en weer goed zetten bij de geringste verschuiving.

Ik zie mensen met elkaar praten in een kring, elk weer twee meter van mekaar. Ik denk dat ik nooit eerder zo direct ben geconfronteerd met cultuurverschillen.

Je wordt hier daadwerkelijk óveral gecontroleerd op je coronatoegangsbewijs. En dan wordt niet alleen je QR-code gescand, alsook je paspoort gevraagd; consequent.

Als je naar de wc loopt in een restaurant word je teruggestuurd naar je tafel tot je een mondkapje ophebt bij het lopen. Als je in de rij staat en je houdt geen twee meter maar anderhalve meter afstand, spreken mensen je erop aan. Als je je mondkapje niet nauwsluitend om hebt, kent men geen enkele terughoudendheid in je erop wijzen dat je onverantwoordelijk bezig bent. In het hotel waar ik verblijf, kreeg ik een medisch mondkapje aangereikt, omdat dat van mij niet goed genoeg was.

Ik moet daarom concluderen: tussen volkeren die geografisch niet zo ver van mekaar vandaan zitten, kunnen blijkbaar heel veel verschillen zijn. Misschien is dat ook de reden dat hier wel alles open kan zijn en Nederland in een lockdown zit.

Ondertussen gaat het in Nederland over Diederik Gommers die in een gesprek met De Balie zou hebben gezegd dat covid niets voorstelt en ‘peanuts’ is; volgens Forum voor Demagogie-aanhangers op Twitter hét bewijs dat ‘de waarheid naar boven komt sinds hij uit het OMT is gestapt’.

De werkelijkheid was dat Gommers dat allemaal in een context zei waarin hij de coronacrisis vergeleek met de klimaatcrisis, toen hem daarnaar gevraagd werd door jongeren van het platform Nieuwskamer.

Ik was die avond ook aanwezig en ik voelde aan alles dat deze zin van Gommers snel uit verband zou kunnen worden getrokken. En ja hoor, het was gelijk raak.

Zelfs na de dood van Robin Fransman van Herstel-NL, die zich ironisch genoeg verzette tegen het Nederlandse coronabeleid, zich niet liet inenten en daarna, heel treurig, zelf overleed aan covid, zijn er nog steeds mensen die denken dat ze in een dictatuur zitten.

Ik verbaas me erover.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Meer over