Plus

De verjaardag van René de Vries

Yasmina Aboutaleb (29) rapporteert op dinsdag en donderdag vanuit de stad.

Yasmina Aboutaleb
Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka
Yasmina AboutalebBeeld Agata Nowicka

René de Vries was jarig en hij had mij uitgekozen als cadeautje.

Dat wist ik nog niet toen ik ging zitten op het bankje van Café Chris in de Bloemstraat. Vanaf mijn plek in de zon had ik uitzicht op de Westertoren.
Ik las de krant toen een man zijn fiets tegen een paal smeet en richting café beende. Zweetdruppels op zijn voorhoofd, een blik die zei dat ie dorst had.

"René! Van harte, jongen," zei de barman. De jarige grijnsde. "Rondje voor iedereen," zei hij. "Ook voor haar, als haar drankje straks op is." Hij knikte in mijn richting. Dat was het moment dat alle alarmbellen af hadden moeten gaan, maar in plaats daarvan zei ik: "Gefeliciteerd."

René stelde zich voor: 54 jaar, voorheen woonachtig in de buurt, nu in de Bijlmer. Houdt van dieren, want hij werkt in Artis waar hij helaas voornamelijk verantwoordelijk is voor de planten, waar de koters dan vervolgens weer in gaan liggen rollen, en voor het 'algemene onderhoud'.

Heel soms komt hij dan in de kooien van de beesten. Meestal als het winter is, dan willen ze niet naar buiten. Eén keer was ie in de kooi van een giraf die hem een lik over zijn kale kop gaf. Het resultaat: een flinke schaafwond van zijn wang tot zijn kruin. Pijn jongen. Die beesten hebben een tong van schuurpapier.

Maar genoeg over René.
"Hoe heet jij eigenlijk?"
"Yasmina."
"Dat klinkt oosters. Ben je dat ook?"
"Marokkaans."

"Ik had vroeger een Marokkaans vriendinnetje op de lagere school met wie ik altijd speelde, maar die werd op haar dertiende uitgehuwelijkt. Schijnt dat ze nu tegen haar zin in Marokko woont. Die vent heeft haar paspoort afgepakt."
"Treurig."

"Ja, en ik ken nog een Marokkaanse vrouw, bij mij op de galerij. Die is zo gek als een deur, maar wel leuk gek. Ze woonde eerst in een blijf-van-mijn-lijfhuis, omdat haar broer en vader haar dood wilden."
"Je kent wel de ergste gevallen."
"Jij niet? Nou, dan heb je echt geluk gehad. Maar Marokko is een mooi land. Vooral Marrakesh, daar was ik ooit met een vriendin. Daar heb je gebouwen van Gaudí."
"O, ja?"

"Ik kook nog regelmatig Marokkaans."
"Vind je dat niet moeilijk?"
"Helemaal niet, gewoon veel kruiden en wat stoofvlees. Je gooit water bij de couscous en klaar is Kees. Maar meestal doe ik rijst in plaats van couscous want ik hou niet van de smaak van couscous. Maar Yasmina, wat zeg je ervan, kom je een keertje bij mij langs in Artis?"

Meer over