Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘De Oekraïners zullen ons met vlaggetjes en bloemen opwachten, Vladimir’

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Het was The New York Times die gisteren meldde dat Russische generaals werden gedood doordat Oekraïne van Amerikaanse inlichtingendiensten informatie had gekregen over hun verblijfplaats. Deze onthulling zou tot escalatie van de strijd kunnen leiden, zeiden sommigen geschokt.

Is dat zo? Als ze escalatie willen, kunnen de Russen alles misbruiken. Ze verzinnen gewoon iets en roepen dat uit tot oorlogshandeling en je hebt de poppen aan het dansen.

De verhouding die Rusland heeft met de waarheid en met nepnieuws is een wonderlijke; ze verspreiden allerhande leugens, maar tegelijkertijd liegt, uit angst vermoedelijk, de militaire staf zijn eigen president voor. “De Oekraïners zullen ons met vlaggetjes en bloemen opwachten, Vladimir. Het duurt hoogstens een week en dan hebben we, door ons geweldig uitgeruste leger, heel Oekraïne in handen.”

Iedereen in Rusland lijkt te jokken.

Sommigen verwijten het The New York Times dat ze dit nieuws bekendmaakte, omdat het de Amerikaanse betrokkenheid onthult. Het had beter geheim kunnen blijven. Maar of je nu generaals doodt via een Engelse tank, een Nederlandse mitrailleur of een Turkse drone, of middels ‘informatie’ maakt volgens mij niets uit. Ik zie er eerder een voordeel in. De Russen weten nu zeker dat de westerse geheime diensten meer weten. Het kan de militaire staf onzeker maken. Maar goed, ik ben geen militair strateeg.

Verder sluit ik niet uit dat Amerika niets te maken heeft met de dood van die generaals en helemaal geen informatie doorgaf, maar zich deze ‘waarheid’ toe-eigent. Om bijvoorbeeld de Oekraïense geheime dienst uit de wind te houden. Als Rusland liegt, waarom Amerika dan niet?

Het bewerkstelligen van paranoia lijkt me iets dat goed zou kunnen aanslaan bij Poetin. We weten uit de literatuur – ik denk dan (weer) aan bijvoorbeeld Hamlet, Macbeth en Richard de Derde van Shakespeare – dat de ziekelijke achterdocht de eigen ondergang bespoedigt. Gaslighten, emotionele manipulatie, is deze eeuw in de mode.

De woede waarmee Poetin de staalfabriek in Marioepol laat bombarderen, in het besef dat daar nog een paar honderd burgers opgesloten zitten, lijkt op Nero en de grote brand die Rome (in het jaar 64) voor een groot deel in de as legde en die hij – gestoord – zelf zou hebben laten aansteken om te genieten van het vuur.

Nu is er weer het verhaal dat op 9 mei Poetin Marioepol wil tonen als het evenbeeld van Berlijn in 1945 toen de Duitsers waren verslagen.

Genieten van totale vernietiging.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over