Beeld Sjoukje Bierma

De liefde voor Feyenoord zal nooit vergaan

PlusMaarten Moll

Desmet, aan de Plantage Middenlaan. Ik was er deze week weer eens.

Lang, lang geleden, toen er in Theater Desmet nog films vertoond werden, en ik behoorde tot de eerste lichting Film- en televisiewetenschap aan de UvA, zag ik er heel veel films.

Ik herinner me Les enfants du paradis, van Marcel Carné. Een vreemde film, maar dat kwam doordat de film verkeerd werd vertoond. Er waren spoelen om­gedraaid. Kon toen nog. Filmprojector, celluloid, etc…

Afijn, een dag in de week de hele dag films kijken, tot je aan het einde van de middag verdwaasd weer buiten stond en je je moest haasten om nog boodschappen te doen. (Appie sloot gewoon om zes uur, en als de filmvertoning uitliep moest je naar de nabijgelegen avondwinkel Holland-België.)

Nu was ik er weer. Desmet Studio’s heet het al een hele tijd. Om er te praten over voetbal in de Ajaxpodcast Branie. Onder meer over de wedstrijd van aanstaande zondag: Ajax-Feyenoord.

Als Feyenoorder.

In het hol van de leeuw dus.

Ik fietste naar de binnenstad, bedenkend wat ik zou gaan zeggen. Bijvoorbeeld dat mijn drie broers en ik vroeger tijdens het kijken op tv van een klassieker, woest schreeuwend en zwaaiend met onze knotsen – dit speelde zich af in het oosten des lands – door onze moeder eerlijk over de Ajax- en Feyenoordkampen zijn verdeeld. Maar dat ik er desondanks nooit ook maar een seconde over heb gepiekerd het Feyenoordkamp te verlaten.

Ik had nog tijd over, en besloot een omweg te nemen. Via het Entrepotdok, om Artis heen.

Artis bood een triest aanzicht. Geen mens te zien. Ook geen dier, trouwens. Het was er muisstil.

Een desolaat eiland in het midden van de stad. (Zo sterven steden.)

Zoals ik een kwartier later in de studio ook een eiland was te midden van de Ajacieden.

En ik me door gespreksleider Menno Pot liet ontlokken dat ik dacht dat Feyenoord dit jaar geen kans meer maakte op het kampioenschap. (Laat Dickie het niet horen. Het zal me ook niet in dank worden afgenomen tijdens de nieuwjaarsreceptie aanstaande zondag van de SVFAO: de Supporters Vereniging Feyenoord Amsterdam Oost. M. en P. zullen me honen.)

Tenzij Pratto er drie in gaat knallen. “Dan zit ik hier volgende week weer!” riep ik in de afkondiging.

Na de opname stonden we op straat nog wat na te praten. Op de plek waar ik al die jaren geleden eens een uur heb staan discussiëren over het gebruik van hoeden in de films van Truffaut en Godard. Waarna we bier gingen drinken in Eik en Linde. (O, wat waren Menno en ik graag gaan afzakken daar.)

Die studie heb ik niet afgemaakt (gesjeesd), maar de liefde voor Feyenoord zal nooit vergaan.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over