Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

De dode vis staarde ons met zijn grote grijze vissenogen tussen de garnering door aan

PlusTinkebell

Tinkebell

Het was een flirt van een van mijn reisgenoten. En achteraf vermoed ik dat dit het is geweest wat mijn reisgenoot uiteindelijk inspireerde tot zijn eindexamenproject op de kunstacademie, waarin hij voor publiek een kom vol (ik meen een stuk of 25) levende goudvissen één voor één doorslikte.

Die vissen leken, zo zei hij, daarna nog even door te zwemmen in zijn maag. Of dat ook echt zo was, durf ik niet te zeggen, maar ik herinner me dat ik na de performance aan zijn gezicht kon zien dat er iets niet helemaal lekker was gevallen. Toch zei hij dat deze ‘lunch’ hem vooral nieuwe vergezichten over het leven had opgeleverd en dat de vissen indirect dus positief hadden bijgedragen aan zijn (mentale) gezondheid.

Maar de flirt dus. Dat was een Chinese jongen die wilde dat wij hem Charles noemden. En hij vergezelde ons tijdens het diner in een restaurant in Xi-An. We hadden een enorme vis besteld die in een prachtige schaal in vol ornaat aan ons werd opgediend. Liggend op zijn kant leek de vis, die natuurlijk dood was, ons met zijn grote grijze vissenogen tussen de garnering door recht aan te staren.

Charles was slechtziend en hij droeg een bril met van die hele dikke glazen. Terwijl hij de vissenkop bestudeerde vertelde hij ons dat zijn moeder hem had geleerd dat als je een handicap hebt, je precies dát deel van het lichaam van een gezond dier moet eten. En nog voor wij ons konden realiseren wat hij hiermee impliceerde, lepelde hij het oog uit de vis, stopte het in zijn mond en slikte het in een keer door. Met een tevreden blik deelde hij ons mede dat hij nu spoedig beter zou kunnen zien.

Ik ben op dit moment in Colombia en ik moest hier aan denken toen ik werd gewaarschuwd goed op te letten wanneer iemand me een kop chocolademelk aanbood. Ik zou dan namelijk zomaar een koeienoog op de bodem van mijn mok kunnen treffen. Een cadeautje voor mijn welzijn. Het idee is dat je eerst de chocolademelk drinkt en het verse oog dan uit het laatste bodempje cacao lepelt. Iets met lekker veel eiwitten en goed voor de algehele gezondheid.

Dit gedeeld hebbende: nu we inmiddels al twee jaar in de context van een pandemie verkeren en er toch schrikbarend veel mensen lijken te geloven dat vaccins tegen het virus eerder de plaag dan de oplossing zijn ‘en je gewoon veel vitaminen en hydroxychloroquine moet slikken’ omdat alles wat ‘natuurlijk’ en/of heel goor of giftig is, nu eenmaal betrouwbaarder voelt dan de wetenschap, voorspel ik dat het een kwestie van tijd is voor de ogen-business ook in de lage landen booming wordt.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over