Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

De cultuursector demonstreert leuk, maar Den Haag ligt er niet van wakker

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Onlangs schreef ik dat demonstreren ‘effect’ heeft. Vijfhonderdvijftigduizend demonstranten tegen de plaatsing van kruisraketten in 1983 had enig effect. Er werden uiteindelijk geen nucleaire kruiswapens in Nederland geplaatst. Of dat nog zo is, weet ik niet.

Gisteren demonstreerde de kunstsector door van theaters kapsalons te maken en wie geknipt wilde worden, kreeg een voorstelling te zien.

Het woord ‘ludiek’ drong zich op. Ludiek betekende voor ons: leuk, speels, niet kwaadaardig, lichtvoetig.

Wij demonstreerden vroeger ludiek. De straat werd ons theater. We verkleedden ons als directeur met een te hoge hoed en een horlogeketting en probeerden in spitse dialogen en vileine grappen te laten zien hoe kwaadaardig het kapitalisme ons naar de afgrond leidde.

De les die we leerden: ludiek zijn, was leuk, maar had totaal geen zin. Ook niet als je demonstreerde. Het publiek genoot van de voorstelling en dat was het dan ook. In de hoge hoed werden wat koperen centen geworpen voor net geen droge broodkorst.

Een andere les was: een demonstratie moet niet alleen worden geschraagd door oprechte woede (die vaak niet samengaat met luchtigheid), maar er moet ook iets dreigends van uitgaan. Je moet meedogenloos zijn. Zoiets als: krijgen wij onze zin niet, dan steken wij alle theaters in de fik!

Derde les: Zorg dat je tegenstanders duidelijke tegenstanders zijn. Je demonstreert tegen regeringsleugens (Groningen), tegen de verdwijning van een wijk of voor verhoging van uitkeringen.

De cultuursector – en heus, ik ben voor zo veel mogelijk cultuur – demonstreert leuk maar Den Haag ligt er niet van wakker. Het kan best zijn dat volgende week de boel wordt opengegooid. Het kan ook dat de maatregelen strenger worden omdat het aantal besmettingen oploopt. (Ik hoor trouwens van zorgmedewerkers dat ze de cultuurdemonstratie begrijpelijk vinden, maar toch bang zijn. Ze worden door de demonstratie onzeker. ‘Wat gebeurt er straks op onze ic?’)

Ik geloof ook dat je veilig naar het theater kunt, maar ik begrijp dat Ernst Kuipers de theorie van de communicerende vaten hanteert om dat virus te beheersen. Meer kinderen naar school, dan minder mensen naar het theater. En waarom mogen we dan wel naar Ikea? Omdat dat een winkel is. Alles opengooien durft hij nog niet op basis van onderzoek.

Trouwens, nu voor mij corona bijna is afgelopen, merk ik wel dat de tango van de omikronvariant meer en meer mijn kant op schuifelt. Ik durf nog niet ziek te worden. Beter langharig, dan kortzichtig.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over