Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

D66 krijgt het de strot niet uit om slechts even verbaal mijn veiligheid te waarborgen

PlusLale Gül

Lale Gül

Enkele vragen hielden me deze week bezig. Is D66 écht voor een veilige werkomgeving voor vrouwen, of alleen in theorie en niet als het niet uitkomt?

Is de partij écht voor vrijheid van meningsuiting en voor het waarborgen van de veiligheid van vrouwen die zich losvechten en zich kritisch uiten in een boek zoals dat van mij, of eigenlijk niet als ze daardoor moslimkiezers verliezen?

Zijn ze er écht voor progressieve waarden en areligieus denken, of is er een uitzondering als het gaat om kleine gesluierde meisjes in de Schilderswijk die in het weekend van de koranschool komen en die Kaag trots op haar Instagram deelt als ‘verrijking voor Nederland’ omdat ze Arabisch met ze kan praten?

Onlangs verscheen er een NRC-artikel waarin naar buiten kwam dat Bob de Ruiter, ex-speechschrijver van D66-oprichter Hans van Mierlo, ook mee had geschreven aan de HJ Schoo-lezing van Sigrid Kaag. Tot zijn verbazing werden echter grote delen van zijn tekst geschrapt door Kaag zelf.

De kwestie liet De Ruiter niet los. Daarom publiceerde hij er een essay over en stelde hij dat het huidige D66 geen open beweging meer is, maar ‘een stam, een sekte’.

Ooit was de partij opgericht om de democratie te verbeteren, alles bespreekbaar te maken en uit de kring van de eigen kiezers te breken; de partij was geen doel op zich. Nu zoekt D66, aldus NRC, ‘geen kiezers bij het eigen verhaal, maar een verhaal bij de eigen kiezers’. Ze zeggen, kortom, alleen wat hun kiezers willen horen.

De ‘partij als merk’ en het ontkennen van problemen: dat was ondenkbaar in de tijd van Van Mierlo, die in zijn optredens openlijk kon twijfelen en zo de aandacht trok van niet-D66’ers, verzucht De Ruiter.

Het pijnlijkste vond hij dat een passage over mij verdween uit de lezing. ‘Zij wordt bedreigd om wat ze schrijft, en dat past niet bij het D66-frame van geslaagde integratie. Gül is kritisch over Kaag in haar columns, maar als je premier wil worden, moet je zo groot zijn om te zeggen: we zijn het oneens, maar ik kom op voor jouw vrijheid. Dát is inclusief.’

Ik moet zeggen dat ik de pijn van De Ruiter deel. Als er één partij zou moeten zijn die opkomt voor niet-religieuze, antitribalistische, vrije denkers en schrijvers zou het wel D66 moeten zijn. Maar nu krijgen ze het hun strot niet uit om slechts even verbaal de veiligheid van een schrijfster te waarborgen.

Waarom? Uit angst voor het verliezen van moslimkiezers? Liever stemmen dan idealen? Of: ze hebben deze idealen helemaal niet, dat kan ook nog.

Het ideaal van vrij je mening kunnen uiten en een boek kunnen schrijven: zijn dat nog wel idealen die D66 voorstaat? Ik betwijfel het. Eerder zeurde deze partij over de cartoon waarin cartoonist Ruben Oppenheimer Kaag als heks had afgebeeld, omdat Wilders haar consequent zo noemt en hij als kunstenaar daar iets mee wilde. Dat was volgens D66’ers ‘aanzetten tot vrouwenhaat’.

Zo heeft Van Mierlo het volgens mij niet bedoeld.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Meer over