Roos Schlikker Beeld Lin Woldendorp
Roos SchlikkerBeeld Lin Woldendorp

Beste Ernst Kuipers, u houdt niet van bullshit. Laat ik dus kort zijn

PlusRoos Schlikker

Roos Schlikker

Beste Ernst Kuipers,

Was het aangenaam op het bordes? Ik zag u staan, op keurige afstand van Robbert Dijkgraaf en Dilan Yesilgöz. Strak in het pak, strak om de kaak. De nieuwe minister van Volksgezondheid. Een tikje vierkant, een man van graniet. U blikte scherp de camera in. Ik ben er, straalde u uit. Ik ben er voor het land. Voor de mensen.

Beste Ernst Kuipers, mag ik dan aan u voorstellen:

Jenny, 43 jaar. Moeder van drie. Eige­naresse van een lunchroom. Migraine­patiënt. Ligt twee weken per maand in een verduisterde kamer. De ogen dicht. Te wachten, bidden, hopen dat de slaap komt. Slaap die haar even verlost.

Robert van 66. Gepensioneerd basisschoolleraar. Man van Willeke. Heeft uit het niets een opvlamming van de ziekte. Zo erg dat hij laatst kotsend over het hek van Artis hing, wapperend naar zijn kleinzoons dat het zo wel zou gaan en Opilopi weer zou komen. Maar hij wist beter. De dag was voorbij. Zoals talloze dagen.

Francine, 31, juridisch adviseur. Worstelt sinds de puberteit met aanvallen van duizeligheid, slecht zien, knalkoppijn. Heeft van alles geprobeerd, maar de frequentie neemt almaar toe. Ze raakt zwanger, even is er lucht. Na de bevalling beukt de hamer weer tegen haar schedel. Ze schrikt, krijgt er een post-partumdepressie bovenop, want die hoofdpijn, die hoofdpijn, wat als die nooit meer overgaat? De wanhoop. Het werk dat ze neerlegt. Decennia van worstelen. De depressie die doordreunt. De gedachten: als ik er niet meer ben, houdt het dan alsjeblieft op? Haar huwelijk dat uit elkaar flikkert als een vaasje van dun glas.

Dit jaar mocht ze eindelijk een nieuw medicijn proberen: de CGRP-remmer. Haar klachten verminderden met meer dan de helft. Maar ze heeft ook geen werk meer, geen relatie. En ze blijft die ene vraag maar stellen: ‘Wat had ik voor leven kúnnen hebben?’

Beste Ernst Kuipers. Migraine is meer dan een beetje hoofdpijn. Het kan een invaliderende hersenziekte zijn. Sinds enkele jaren bestaat er een middel dat bij velen uitkomst biedt. Het Zorginstituut, dat de ministers adviseert, is gesmeekt de eisen te versoepelen waaraan patiënten moeten voldoen om CGRP-remmers te mogen proberen. Ze dachten er lang over na. En zeiden nee. Ongetwijfeld omdat de kosten van 6000 euro per jaar te hoog werden bevonden.

Beste Ernst Kuipers. In de profielen over u staat telkens hetzelfde. U houdt niet van bullshit. Cut the crap. Geen flauwekul, maar heldere cijfers. Duidelijke daden. Laat ik dus kort zijn. Neurologen schatten dat jaarlijks 50 miljoen werkdagen verloren gaan aan migraine en dat dat zeker vier miljard kost. Stel, je probeert de 100.000 ergste gevallen beter te maken, dan ben je daar een fractie van kwijt. Zelfs bij 200.000.

Nee, helaas, CGRP-remmers werken niet altijd. Maar bij velen wel. En een poging wagen kost maar zo’n 3000 euro. Moeten niet meer mensen een kans hebben hun leven terug te krijgen? Een leven van werk, een leven in Artis, een leven om niet meer dood te willen?

Beste Ernst Kuipers, kunnen we eens praten?

Roos Schlikker (1975) is journalist en schrijfster van boeken en toneelstukken. Elke zaterdag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? r.schlikker@parool.nl.

Meer over