Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Baudet leek zelf ook aangeslagen. Tot hij de rechtszaal weer had verlaten

PlusNatascha van Weezel

Natascha van Weezel

Holocaustoverlevende Rudie Cortissos zat afgelopen woensdag in de rechtbank. Hij vertelde zijn verhaal in het kader van het kort geding dat de Joodse belangenorganisaties Cidi en Centraal Joods Overleg hadden aangespannen tegen Thierry Baudet: “Ik denk dat niemand zich kan voorstellen wat het betekent als je moeder met de trein van Westerbork naar Sobibor wordt vervoerd. En aankomt, zich moet uitkleden en haar spullen moet afgeven, en dan de gaskamer in. […]. Ik begrijp absoluut niet waarom meneer Baudet dit fenomeen moet aanhalen om zijn gelijk te krijgen.”

Rudie hield het niet droog tijdens zijn gloedvolle betoog. Dat benadrukte hoezeer de oorlog zijn leven nog altijd beïnvloedt – 76 jaar na dato. Ik kende zijn verhaal al: hij was een goede vriend van mijn (inmiddels overleden) oom en tante. Ook zij doorstonden de Holocaust als Joodse kinderen. Nadat de ouders van mijn tante waren opgepakt, belandden zij en haar zus in een kindertehuis. Daar hoorden ze na de oorlog dat hun ouders waren vermoord in het Oostenrijkse concentratiekamp Mauthausen. Hoewel Rudies verhaal dus niet nieuw was voor mij, werd ik er toch enorm door geraakt.

Thierry Baudet leek zelf ook aangeslagen en mompelde dat hij het zo niet bedoeld had. Volgens hem waren zijn vergelijkingen met het coronabeleid niet rechtstreeks van toepassing op de Holocaust, maar met de periode van discriminatie en uitsluiting die daaraan voorafging. Heel even dacht ik dat hij zijn hart liet spreken.

De voorzieningenrechter stelde de aanklagers in het gelijk. De FvD-politicus moest binnen 48 uur vier grievende tweets verwijderen, anders zou hij een dwangsom van 25.000 euro per tweet krijgen. Het bleek naïef om te hopen dat Baudet oprecht spijt zou hebben na Rudies emotionele getuigenis. Meteen na afloop noemde hij het vonnis ‘krankzinnig en onbegrijpelijk’. Nog geen halfuur later plaatste hij de gewraakte uitspraken bovendien opnieuw op zijn tijdlijn, met daarbij de tekst: ‘Op last van de Amsterdamse rechter moet ik binnen 48 uur deze vier tweets verwijderen’.

Ik voelde opeens de onbedwingbare drang om deze berichten te re-tweeten. Dit provocerende gedrag van Baudet mocht niet onopgemerkt blijven. Níét nadat hij Rudie Cortissos en andere Holocaustoverlevenden net in de ogen had gekeken. Zijn fans waren ongelukkig met mijn ‘verradersactie’. Enkele van hen scholden me uit voor NSB’er. Anderen beten me toe dat ík de Holocaust pas echt misbruikte met mijn ‘Joodse jankverhalen’.

Steeds vaker maak ik me zorgen over deze toon, die de indruk wekt dat het antisemitisme toeneemt. Dat is exact de reden dat ik de verhalen van mijn familieleden steeds opnieuw vertel. Ook als ik daardoor ‘jank-Jood’ word genoemd. Mijn overleden grootouders kunnen zich immers niet meer verdedigen. Daarom doe ik dat voor hen. En zolang het nodig is, zal ik dat blijven doen. Keer op keer op keer.

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over