Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Als vrede bommen en granaten kost, dan moeten die worden geleverd

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

‘Heb je al aandelen in de wapenhandel gekocht?” vroeg een vriend. “Ze maken nu giga winsten.”

Het klinkt alsof ik een grote overwinning kan halen met een kleine investering.

Ik weet welbewust niet hoe aandelen werken. Mijn vader was een bankman en meende er verstand van te hebben, wat toch niet zo bleek te zijn.

Ik heb wel eens een schuldbewuste vader en een huilende moeder gezien die naar mijn grootouders moesten om wat huishoudgeld te lenen – maar het zal vast zo zijn dat je veel geld kunt verdienen in en met de wapenindustrie. Wat had mijn vader in deze tijd gedaan?

Bij de wapenhandel is het makkelijk om er meteen een groot moreel dilemma van te maken. Mag je investeren in producten die die allerhande vernietiging op het oog heeft? Drijf je dan geen handel in onmenselijkheid?

Aan de andere kant zijn er waarden en normen die je wilt verdedigen wanneer die bedreigd worden. Daarbij zul je doden maken, hoe treurig ook. Oorlogvoeren is soms het beste besluit dat je kunt nemen.

Ik vroeg mij af of er ook Nederlandse wapenfabrikanten waren en kwam terecht op een Wikipediapagina met meer dan honderd wapenfabrikanten. Keurig gerangschikt in alfabetische volgorde. Ik zag maar één fabriek die in China was gevestigd en nul in Nederland. (Ik herinnerde me dat ergens in de jaren zestig ouders van vriendjes demonstreerden tegen Philips-Duphar omdat die dioxine produceerde dat in de Vietnamoorlog werd gebruikt. Philips-Duphar bestaat overigens niet meer.)

Ik begrijp dat wij geen wapens maken, maar wel ‘onderdelen voor defensiemateriaal’ leveren. Tja… Een andere formulering is altijd een handige manier om je moraal tegenover de buitenwereld op orde te houden.

Oekraïne heeft wapens nodig, heeft zelf ook een paar wapenfabrieken die inmiddels vermoedelijk zijn weggebombardeerd en doet dus onder meer een beroep op ons.

Ook ik wil dat er zo snel mogelijk vrede komt en als dat bommen en granaten kost, dan moeten die worden geleverd. En die moeten worden gemaakt. Door bedrijven die nu grote investeringen moeten doen en dus (aandelen)kapitaal nodig hebben. Zou ik zo’n bedrijf eigenlijk niet moeten steunen?

Ik kan voor een paar honderd euro aandelen kopen en die straks misschien met winst verkopen zodat ik rijker word of poen kan overmaken op giro 555. Door welke investering eindigt deze oorlog het snelst?

Financieel heb ik uiteindelijk iets stoms gedaan. Geld weggegeven. Giro 555 past namelijk het best bij mijn persoonlijke moraal. Deug ik toch een beetje.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over