Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Achterbannen van PvdA en GroenLinks moeten toch weten dat het een rothuwelijk wordt?

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Kan het mij wat schelen, zo’n fusie van de PvdA en GroenLinks? Het zijn partijen waarop ik niet heb gestemd.

Vroeger heb ik wel op de PvdA gestemd, want ik herinner me dat ik hoorde: “Jongens, de sociaaldemocratie is de mooiste uitvinding van de vorige eeuw.” In de jaren 70 geloofde ik daar nog in.

Maar zeker na de moord op Theo van Gogh voelde ik me door de partij verraden. Ik ga dat niet weer ophalen.

Stel dat ik nog sociaaldemocraat was en dat ik nu hoorde dat men probeert om een fusie tussen de PvdA en GroenLinks tot stand te brengen, wat zou ik dan woedend zijn. Wat zou ik me gigantisch onzedelijk genaaid voelen. Een fusie tussen een vorm van weldenkendheid, al is dat niet mijn weldenkendheid, en het bijna fundamentalistisch links fanatisme. Bah!

De PvdA wilde altijd een beschaafd links, een ethisch links. Het was ook een dominee die aan de geboorte van de partij stond. GroenLinks daarentegen komt uit de rommelzolder van links waar de teleurgestelden zich verzamelden: oud-pacifisten, oud-communisten, oude links evangelisten; ze haatten destijds de PvdA, ze haatten de SP en verklaarden hun eigen betweterij heilig.

Nu willen ze trouwen met de PvdA. Niet uit liefde, maar omdat het strategisch handig is. Zoals men vroeger een huwelijk forceerde tussen twee vorstendommen omdat men dan meer macht hoopte te krijgen.

Het mag.

Maar het is verraad.

Daarom ben ik vooral nieuwsgierig naar de achterbannen van beide partijen.

Die moeten toch weten dat het een rothuwelijk wordt? Die moeten toch beseffen dat ze, hoewel iets groter, niet de macht krijgen, maar een speelbal van de echte macht worden? Zien ze echt niet dat het D66, die kameleon in de politiek, in de kaart speelt? En dat het van de weeromstuit voordelig is voor de PvdA?

Ze moeten het zelf weten.

Als ik een belangrijke functie had bij de PvdA deed ik het volgende: ik pakte het laatste boek van Pieter Omtzigt (Een nieuw sociaal contract) en het laatste boek van Lodewijk Asscher (Opstaan in het Lloyd Hotel). In de laatste hoofdstukken van beide boeken zie je wat Omtzigt en Asscher politiek willen. Schuif die twee hoofdstukken in elkaar en je hebt een programma waar VVD, D66, CDA, PvdA en CU onmiddellijk mee akkoord kunnen gaan. En waar GroenLinks niets van moet hebben.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over