Plus

Omwonenden tuinieren op dak Gaasperdammertunnel: ‘Natuur is het beste medicijn’

Een deel van het nieuwe park op het dak van de Gaasperdammertunnel in Zuidoost mag door omwonenden worden ingericht. De eerste sla ging zaterdag de grond in.

Patrick Meershoek
In afwachting van de definitieve plannen heeft de buurt toestemming gekregen om in een deel van het Brasapark een tijdelijke tuin aan te leggen.  Beeld Dingena Mol
In afwachting van de definitieve plannen heeft de buurt toestemming gekregen om in een deel van het Brasapark een tijdelijke tuin aan te leggen.Beeld Dingena Mol

De uitnodiging via de sociale media heeft kennelijk geleid tot enige verwarring. Een Surinaamse vader en zoon zijn naar het dak van de Gaasperdammertunnel gekomen om in het nieuwe Brasapark een stuk grond uit te zoeken voor hun moestuin. “Tomaten, wortel, radijs en snijbonen,” somt de oude vader de belangrijkste onderdelen van het persoonlijke plan van aanpak op. Als parkmaker Miranda Suripatty uitlegt dat er een gezamenlijke groentetuin voor de hele buurt komt, wordt deze opdoffer glimlachend geïncasseerd. “We komen zeker nog eens langs,” wordt er zwaaiend afscheid genomen.

Maar de rest blijft. Een tiental buurtbewoners is naar het nieuwe park op de Gaasperdammertunnel gekomen om de handen uit de mouwen te steken. Met stroken karton en houtsnippers wordt een pad aangelegd door de moestuin, een stukje verderop gaat de eerste sla de grond in. Suripatty laat het ontwerp zien van de Tuinen van Brasa, met daarop, als een cirkel van bladeren, een bostuin, een kruidentuin, een theetuin, een bloementuin en een groentetuin. “We beginnen vandaag met de moestuin,” vertelt ze de vrijwilligers. “Het wordt een wilde moestuin, dus het hoeft allemaal niet even netjes.”

Paar voetbalvelden groot

Eindelijk is het zover. Sinds 2015 is er samen met de bewoners gesproken over de invulling van het park op het tunneldak, eerst in algemene termen, de laatste jaren steeds concreter. Het gemeentelijk participatieproces is geen snelgroeiende klimplant, en de laatste knopen zijn nog steeds niet doorgehakt, maar in afwachting van de definitieve plannen heeft de buurt nu wel toestemming gekregen om in een deel van het park een tijdelijke tuin aan te leggen. Bij elkaar toch een paar voetbalvelden groot, wijst Suripatty in de verte, dus het stelt ook echt wel iets voor.

Suripatty is een van de parkmakers die zijn overgebleven tijdens de jarenlange gesprekken met de gemeente. Een van de anderen is theesommelier Ching-ling Hsiao die met haar bus thee, dumplings en beschaving rondbrengt in de stad. In het park krijgt zij een tuin met gember, munt, gojibessen, chrysanten en theeplanten. De theeplanten zijn vooral bedoeld om uitleg te geven. “Theeplanten hebben tijd nodig,” vertelt ze. “We hebben wel zes jaar nodig voor we ze kunnen gebruiken.” Het is wel de eerste thee van Amsterdamse bodem, dus we noteren 2028 vast in de agenda.

Beginnende dementie

Michelle van Iersel is met haar gezin naar het park gekomen om mee te helpen. Ook zij heeft plannen met de tuinen. “Ik werk hier in het stadsdeel met mensen met beginnende dementie. Het lijkt me fantastisch om hen hier mee naar toe te nemen. Ik heb eerder met een groep in de natuur gewerkt, en dat beviel heel goed. Het activeert om buiten te zijn, het zet mensen letterlijk in beweging. Ik stel me voor dat ze hier straks kunnen wandelen, bloemen kunnen plukken, misschien een beetje helpen. De natuur is het beste medicijn.”

Dat is precies waarvoor de tuinen bedoeld zijn, knikt Miranda Suripatty. “Dit moet een rustige plek worden waar mensen kunnen samenkomen. Er wonen heel veel verschillende nationaliteiten in het stadsdeel. Die kunnen elkaar hier ontmoeten.” Suripatty heeft een Molukse achtergrond en heeft op haar verlanglijstje voor het park een kas staan. “Ik zou graag een kruidnagelboom uit Indonesië kweken. Ook om aan mijn kinderen het verhaal te kunnen vertellen: dit is de boom die ons hier heeft gebracht.”

Vooral vrouwen

Kleine observatie op het tunneldak: niet alleen de parkmakers zijn vrouwen, maar ook het merendeel van de vrijwilligers. Is het dan toch waar dat vrouwen vooral contact zoeken met de aarde en mannen met de koelkast? Suripatty: “In de groep die zich sterk heeft gemaakt voor de tuinen zijn ook de nodige mannen te vinden hoor. Maar het klopt misschien wel dat vrouwen meer op zoek zijn naar verbinding met de natuur. En dit is wel een stadsdeel met veel actieve vrouwen. Maar iedereen is welkom: man, vrouw, jong, oud, van alle culturen.”

Meer over