PlusTen slotte

Gitaarleraar Vincent Francois (1962 -2021) was de perfecte docent

null Beeld -
Beeld -

Hij gaf gitaarles aan beginners en ervaren muzikanten, aan buurtbewoners en BN’ers. Woensdag maakt Vincent Francois een laatste tocht over de grachten.

Hans van der Beek

Vincent Francois was daar stellig in: in zijn naam geen c met cedille, hoewel François wel degelijk de officiële spelling is. “Hij hield niet van die cedille, die vond hij lelijk,” zegt zijn vriendin Beate Wegloop. “Vincent was een estheet. Maar op een prettige manier.”

Een kleurrijk man, zeer gesteld op zijn autonomie, maar met een groot sociaal hart, en altijd goed voor een praatje tijdens het dagelijkse rondje kopjes koffie door zijn geliefde Haarlemmerbuurt. Wegloop: “Misschien wisten mensen niet dat hij Vincent heette, maar iedereen op de dijk zal een praatje met hem hebben gemaakt.”

Vorige week dinsdag overleed hij, 58 jaar oud. Pas zeven weken eerder kwam het onheilsbericht dat hij een ongeneeslijke vorm van kanker had.

Geen groot ego

Ruim tien jaar geleden begon hij gitaarles te geven, in zijn Gitaarclub Amsterdam, gewoon thuis. Beginners of ervaren muzikanten, buurtbewoners of BN’ers, ze waren Francois allemaal even lief. “Vincent had geen groot ego,” zegt zijn oude vriend Martijn van Beenen. “Zelf wilde hij niet op het grote podium. Daarom was hij misschien wel de perfecte docent.”

Vincent Francois werd geboren in Leiden. Zijn vader verliet het gezin vroeg, zijn moeder overleed toen hij zestien was. Van Beenen: “Hij was kwetsbaar en zoekende. Hij heeft zich ook altijd heel verantwoordelijk gevoeld voor zijn zussen Harriet en Wendelien – voor iedereen om hem heen eigenlijk. Dat maakte hem een goed mens.”

Francois vertrok uit Leiden naar de Rijksakademie in Amsterdam, was kok in de Supperclub, maakte korte tijd tandprothesen, was cameraman bij AT5 en werd uiteindelijk camera-assistent. Mooi hoogtepunt was En un momento dado (2004), een documentaire over Johan Cruijff in Barcelona, met vriend en cameraman Van Beenen.

Twee grote liefdes

Toen het camerawerk fysiek te zwaar werd combineerde hij twee grote liefdes: muziek en lesgeven. Van Beenen: “Toen heeft hij zichzelf wakker gemaakt. Hij werd een echte mentor.”

Vierenhalf jaar geleden ontmoette hij Wegloop. “Opeens klopte alles,” zegt ze. “Zijn gitaarlessen, en wij hadden het ook zo goed samen. Op het hoogtepunt moest hij het feest verlaten, zo voelt het.”

Woensdag wordt tijdens een besloten bijeenkomst in Pllek afscheid van Francois genomen, onder meer met muziek van Huub van der Lubbe en Ricky Koole, beiden oud-leerlingen. Daarna wordt Francois in een ouderwetse rondvaartboot naar Zorgvlied gevaren, dwars door de stad. Van Beenen: “Dan blazen de Amsterdamse veerponten op hun misthoorn, als laatste groet. Dat is mooi.”

Meer over