PlusReportage

Eindelijk weer Mud Masters: ‘We missen door de modder rennen’

Duizenden hardlopers trotseerden zaterdag modder en hindernissen bij Mud Masters op het Floriadeterrein in Haarlemmermeer, een van de Fieldlab-experimenten. Het enthousiasme was groot. ‘Ik heb dit gemist.’

null Beeld Joris van Gennip
Beeld Joris van Gennip

“We missen door de modder rennen,” zegt de 31-jarige Tanja de Vries uit Anna Paulowna. “Of we de finish halen weten we niet, maar samen komen we vast een heel eind.” Met haar rugbyteam is ze net zoals 5000 andere hardlopers zaterdag naar de Mud Masters gekomen. De deelnemers moeten een parcours van zeven kilometer afleggen waarbij ze zestien hindernissen moeten overwinnen, zwemmen en, hoe kan het ook anders, heel veel modder tegenkomen.

Vlak voor 09.00 uur staat de eerste groep klaar om te starten. Een mc roept meerdere keren ‘handjes in de lucht’ en met een polonaise worden de spieren warmgedraaid. Als de eerste loper daadwerkelijk weg mag, slaat de vertwijfeling toch even toe. Want na een jaar zonder evenementen is het voor iedereen toch even wennen dat dit weer voor een dag mag.

Het evenement is een officieel Fieldlab-experiment in samenwerking met de gemeente Haarlemmermeer. Om mee te mogen doen, moeten deelnemers bij de ingang een negatief testbewijs laten zien. Meerdere lopers zeggen dat niet als vervelend te ervaren.

Spreiding

Bovenop de piramide, een 22 meter hoge heuvel midden op het terrein, staat een videowagen die via camera's de bezoekersstromen nauwlettend in de gaten houdt. “We kunnen door software precies zien hoeveel mensen ergens staan en hoeveel afstand er tussen ze zit,” vertelt Brandon Slootweg van de organisatie in de wagen. In totaal staan er negen camera's op het terrein . “Wij kunnen bijna in real time zien wat de spreiding is. En als het ergens te druk wordt, kunnen we daar extra personeel inzetten.”

Tussen alle strak in pak gestoken hardlopers valt de 44-jarige Ronald Klop extra op in zijn kippenpak met All-Stars eronder. Samen met vrienden loopt hij het parcours als onderdeel van zijn vrijgezellenfeest. Over twee weken gaat hij trouwen, vertelt hij. “Ik vind het leuk, maar of ik de finish haal, durf ik niet te zeggen.”

Koeien in de wei

Organisator André Skwortsow zegt dat de lopers enthousiaster lijken dan normaal. “Het lijken toch een beetje koeien die weer de wei in mogen.” Wel mist hij de toeschouwers. “Normaal kan iedereen komen kijken, maar nu is het gebied afgesloten. Alleen deelnemers met een negatieve test komen binnen.”

Als een van de zwaarste hindernissen noemt Skwortsow de Brain Freeze. Hierbij gaan de deelnemers kopje onder in een ijsbad. Een vrouw die bij het ijsbad aankomt, zegt ‘dit doe ik niet’ en loopt er stiekem omheen. “Dat heb ik niet gezien,” zegt iemand van de organisatie en draait even zijn hoofd om, terwijl hij nog een paar zakken met ijs in het water gooit.

Wat opvalt is het grote saamhorigheidsgevoel bij de lopers. Deelnemers die elkaar niet kennen, gaan samen over de hindernissen en steken elkaar daarbij constant de helpende hand toe. “Ik heb dat gemist,” zegt de 24-jarige Judith van der Pluim. “Met onbekenden samen iets doen en nieuwe mensen ontmoeten. Vandaag kan dat weer.”

Als De Vries met haar rugbyteam bij de finish staat, zegt ze dat ze blij zijn dat ze het overleefd hebben. “Maar nu komt het mooiste gedeelte van de dag,” waarmee ze doelt op samen een biertje drinken met haar vriendinnen. Ook dat mag vandaag als onderdeel van het experiment.

Meer over