PlusTen slotte

Docent Nederlands Marè Bresser (1967-2021) onverwacht overleden: ‘Zij wás het Ignatius’

Marè Bresser was als docent 'duidelijk, soms streng, maar altijd vol aandacht en liefde'. Beeld privéarchief
Marè Bresser was als docent 'duidelijk, soms streng, maar altijd vol aandacht en liefde'.Beeld privéarchief

Haar warme karakter lag als een deken over het Ignatius Gymnasium in Zuid. De docent Nederlands en afdelingsleider Marè Bresser (54) overleed vorige week zaterdag compleet onverwacht. ‘Het lijkt wel alsof de school haar kloppende hart is verloren.’

Thomas Dillema

Dat de aanwezigheid van Marè Bresser in het hele schoolgebouw voelbaar was, had alles te maken met de aandacht en liefde die ze voor haar vak en leerlingen koesterde. Door haar betrokkenheid wist ze excursies, belangrijke gebeurtenissen en feestdagen voor iedereen leuk te maken. Wat heet. Vorig jaar maakte ze nog haar opwachting als Sinterklaas. “Ze was dol op feesten als de sinterklaasviering en de daarbij horende gezelligheid,” vertelt Clara Rekers, die veertien jaar met Bresser samenwerkte.

Henny Bresser, tante van Marè, vertelt dat de innige band met het onderwijs als een rode draad door de familie loopt. “Haar moeder was kleuterjuf en ik ben, evenals Marè, docent Nederlands. Ook mijn vader was docent op deze school: hij was leraar Duits.”

Na een studie Nederlands met een focus op taalbeheersing aan de UvA, ging Marè in 1998 aan de slag op het Ignatius Gymnasium. “Vooral van het vak argumentatieleer heeft ze veel gebruikgemaakt. Al haar klassen, van de eerste tot en met de zesde, liet ze uitvoerig debatteren. Daar hield ze enorm van,” weet Henny.

Stokje overnemen

Aan het begin van haar 23-jarige carrière op het Ignatius, werkte Marè nauw samen met haar tante, wier loopbaan toen juist op zijn eind liep. De ene Bresser nam het stokje over van de andere Bresser. “We werkten toen veel en intensief met elkaar samen. Die laatste negen jaar heeft zij extra glans gegeven.”

Na haar plotselinge overlijden vorige week zaterdag aan de gevolgen van een hartinfarct, stroomde het gebouw van het Ignatius maandag vol met leerlingen die hun docent wilden gedenken. Het verdriet overheerste, maar het was een mooi moment, vertelt collega Rekers. “Dat er zo veel leerlingen kwamen, zegt een hoop over de persoon die Marè was. Daarbij was het ook opvallend dat de stoere, wat moeilijkere jongens van de school er als eerste bij waren. Zij was hun favoriet, omdat ze hen vaak gelijk door had en precies wist hoe met ze om te gaan. Duidelijk, soms streng, maar altijd vol aandacht en liefde.”

Henny Bresser sluit zich daarbij aan: “Ze kregen voortdurend op hun lazer, maar ze konden zich er altijd wel in vinden.”

Rake dingen

Ook Marès warme karakter wordt geroemd. “De deur van haar kantoor stond altijd open. Of het nou over school of je privéleven ging, het waren altijd goede, intense gesprekken waarin ze hele mooie en rake dingen wist te zeggen,” herinnert Rekers zich. Bovendien gold ze als verbindende factor binnen het docententeam. “Na een toetsweek ligt er altijd een berg aan nakijkwerk. Marè nodigde dan jaarlijks iedereen uit om met zijn allen in een huisje te gaan zitten om daar te werken en ’s avonds gezellig met elkaar te koken en eten.”

Dat school een veilige plek was voor leerlingen om zich te ontwikkelen, vond ze ook erg belangrijk. Dan kwamen de resultaten later wel. “We kunnen mevrouw Bresser denk ik het beste eren door daar naar te streven,” vertelt leerling Rosalie Kiès. Enige tijd geleden, toen ze wat in de knoop zat met haar schoolwerk, besloot ze haar hulp in te schakelen. “Ik vertelde dat ik door stress en faalangst even door de bomen het bos niet meer zag. Ze luisterde in alle rust naar wat ik te vertellen had, waarna ze voorstelde om een jaartje te blijven zitten. Ze liet me inzien dat school over zoveel meer gaat dan het in zes jaar behalen van je diploma.”

“Zij wás de school,” zo vertelt Rosalie. “Dat merkte je vorige week maandag ook. Iedereen liep er wat stuurloos bij en was zichtbaar geraakt. Het lijkt wel alsof de school haar kloppende hart is verloren.” Op de gedenkplek hangt een karakteristieke foto van Bresser. “Daarop is echt precies haar blik gevangen. Haar geruststellende blik. Die foto laat duidelijk zien hoe ze was als persoon.”

Naast een fantastische docent, was Marè Bresser ook moeder van een 10-jarige dochter.