PlusReportage

Deze linkse coronaprotestpartij doet mee aan de Amsterdamse verkiezingen: ‘Nooit meer een lockdown’

De linkse coronaprotestpartij Hart voor Vrijheid doet op 16 maart mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. Voorman en theatermaker Ab Gietelink wil een einde maken aan de ‘repressie’ in Amsterdam. ‘Als we in de raad komen, beginnen we met een motie van wantrouwen.’

Patrick Meershoek
In Café Del Mondo kwam Hart Voor Vrijheid bijeen om het partijprogramma te presenteren. Lijsttrekker Ab Gietelink (tweede van links): ‘Amsterdam draait nu om controle, toezicht en straf.’ Beeld Dingena Mol
In Café Del Mondo kwam Hart Voor Vrijheid bijeen om het partijprogramma te presenteren. Lijsttrekker Ab Gietelink (tweede van links): ‘Amsterdam draait nu om controle, toezicht en straf.’Beeld Dingena Mol

Zul je net zien. Sta je na twee jaar van woede en opgekropte frustratie als nieuwe politieke partij in de startblokken om de zetels binnen te slepen, worden uitgerekend op de dag van de presentatie van het programma de mondkapjesplicht en de 1,5 metermaatregel losgelaten. Tijdelijk losgelaten, corrigeert lijsttrekker Ab Gietelink van Hart voor Vrijheid, een van de nieuwe partijen die op 16 maart een gooi doen naar een plek in de Amsterdamse raad. “De absurde maatregelen zijn nog niet van tafel. Wij pleiten voor nooit meer een lockdown.”

De woorden worden met applaus ontvangen in Café Del Mondo op de Nieuwmarkt. Het café is niet toevallig de plaats van handeling voor de presentatie. Het is de stamkroeg van buurtbewoner Gietelink, maar ook de plek waar in december onder aanvoering van conculega Wybren van Haga demonstratief de verplichte sluitingstijd werd genegeerd. Het leverde Van Haga veel publiciteit op en de exploitant een week sluiting op last van de burgemeester. Er wordt opnieuw geklapt, eerst voor de eigenaar, daarna nog eens voor de medewerkers achter de bar.

Wel protest, niet rechts

Voor Van Haga wordt niet geklapt, en dat heeft alles te maken met de behoefte bij Hart voor Vrijheid aan een ideologische erfscheiding met rechts. Gietelink omschrijft zijn partij als links van het midden en vertelt erbij dat hij dertig jaar lid is geweest van GroenLinks, een bekentenis die een van de toehoorders hardop doet vloeken. Theatermaker Gietelink heeft een ingebakken neiging tot dwarsheid en corona maakte dat niet minder. De afgelopen jaren was hij verbonden aan omstreden media als Café Weltschmerz en De andere krant.

Tijdens de presentatie worden de verschillen duidelijk. Waar de rechtse protestpartijen vrijheid lijken te beschouwen als het loon van autoritair bestuur in de stijl van Donald Trump, hekelt Hart voor Vrijheid juist alle vormen van repressie. Gietelink: “Amsterdam is veranderd van de stad waar alles kan in de stad waar niets meer mag.”

Aan de confrontaties met de politie tijdens de demonstraties op het Museumplein heeft de lijsttrekker een grondige hekel aan burgemeester Femke Halsema overgehouden. “Als we in de raad komen, beginnen we met een motie van wantrouwen.”

Nogal wat punten in het programma houden verband met corona en de coronamaatregelen. Hart voor Vrijheid wil af van handhavers in uniform op straat, wil dat de gemeente betaalde opdrachten verstrekt aan zzp’ers op zwart zaad en wil ook maatregelen die getroffen sectoren als de horeca, het toerisme en de cultuur in staat stellen om de schade in te halen.

Helemaal virusvrij zijn de plannen voor meer ondergrondse parkeergarages en de afschaffing van het fietsdepot in het Westelijk Havengebied. Gietelink: “De gemeente is de grootste fietsendief van de stad.”

Stadsprovincie Amsterdam

Interessant zijn de ideeën voor het bestuur van de stad. Er liggen al plannen klaar voor minstens drie referenda, maar Hart voor Vrijheid haalt ook het oude idee van een stadsprovincie uit de mottenballen. Als het aan Gietelink ligt, wordt Amsterdam een stadsprovincie en worden de zeven stadsdelen zelfstandige gemeenten. “Amsterdam is de minst democratische stad van het land,” klinkt het ferm. “Het is een kleine groep bestuurders en ambtenaren die het hier voor het zeggen heeft. Het is een autocratisch gestuurde organisatie.”

Door alle verhalen heen klinkt iets van weemoed naar het Amsterdam van de jaren zeventig en tachtig, naar een stad voor arm en rijk, met veel ruimte voor kunstenaars, krakers en verspreiders van het tegengeluid. Dat klopt ook wel een beetje, zegt Gietelink. “Onder de zogenoemde wappies zitten heel veel hippies van vroeger, veel vrouwen ook die zich bezighouden met gezond eten en zo. Het wordt in de beeldvorming allemaal op één hoop gegooid met de andere groepen die zich verzetten. Nu draait in dat vrije Amsterdam van vroeger alles om controle, toezicht en straf.”

Meer over