Plus

De wanhopige zoektocht naar een koophuis

Rachid Larouz (44): “Over vijf jaar ga ik weer verder zoeken.” Beeld Nina Schollaardt
Rachid Larouz (44): “Over vijf jaar ga ik weer verder zoeken.”Beeld Nina Schollaardt

Drie Amsterdammers bezichtigden in totaal meer dan honderd huizen, in de hoop eigenaar te worden van een koophuis. In augustus vertelden ze over hun zoektocht. Waar staan ze nu?

Raounak Khaddari

‘Een commerciële mindset is onmisbaar als je iets wilt opbouwen in deze tijd, vrees ik.’
Rachid Larouz (44, theatermaker en cabaretier) is ruim twee jaar op zoek naar een koophuis in de buurt van Amsterdam.

“Tot het interview afgelopen zomer in de krant verscheen, schaamde ik me voor het feit dat ik op mijn 44ste na een scheiding weer met een huisgenoot in een huurhuis woon. De schaamte verdween toen ik ontdekte dat veel mensen zich herkenden in mijn verhaal. Dat gaf me een soort rust: ik ben niet de enige die het niet lukt.

Ik doe niets fout, er gaat iets niet goed in de maatschappij: wonen lukt alleen mensen met een dikke portemonnee nog en daar moet Den Haag wat aan doen. Ik ben ook naar dat woonprotest gegaan om mijn stem te laten horen, al weet ik dat dat op korte termijn niets oplevert. Ik ben mijn zoektocht naar een huis gestaakt. Over vijf jaar ga ik weer verder zoeken.

Door corona heb ik ook veel onzekerheid over mijn inkomsten. De huizenmarkt is weliswaar wat rustiger dan in de zomer, toch is een koophuis onhaalbaar voor mij. Ik ben zelf ook veranderd door deze situatie.

Vroeger was ik niet met geld bezig en was geld geen motivatie. Voor mijn werk wilde ik vooral mooie programma’s maken. Nu wil ik geld verdienen en grote shows maken, omdat het leuk is én omdat ik mezelf daardoor in de positie breng om een huis te kopen. Een commerciële mindset is onmisbaar als je iets wilt opbouwen in deze tijd, vrees ik.”

Annemieke Draaisma (32): “Met 10 procent boven de vraagprijs kom je er echt niet meer in deze tijd.” Beeld Nina Schollaardt
Annemieke Draaisma (32): “Met 10 procent boven de vraagprijs kom je er echt niet meer in deze tijd.”Beeld Nina Schollaardt

‘Je wordt zonder makelaar gewoon niet serieus genomen’
Annemieke Draaisma (32, senior manager health care KPMG) heeft een koophuis gevonden, na een zoektocht van twee jaar.

“Ik weet nog goed dat mijn makelaar belde toen ik op de boot stond onderweg naar Pampus voor het Grachtenfestival: eindelijk was het gelukt. Dat ik een koophuis heb gevonden in Amsterdam, daar ben ik stiekem best trots op. Als dit huis niet was gelukt, dan was ik er even mee gestopt. Ik heb bijna vijftig huizen bezocht en wel vijftien keer geboden, maar het wilde niet lukken. Het middensegment is echt een dramatische sector en op een gegeven moment zakt de moed je in de schoenen.

In de zomer bezichtigde ik, onder het mom van ‘we proberen het nog één keer’ een huis in De Pijp. Ik ging er met gestrekt been in: ik heb flink overboden – met 10 procent boven de vraagprijs kom je er echt niet meer in deze tijd – en ook nog zonder voorbehoud van financiering. Dat was erg spannend, maar het is mij met hulp van mijn aankoopmakelaar gelukt. Je hoort vaak dat mensen niet eens meer kunnen bezichtigen, maar hij regelde steeds dat ik op een voor mij geschikt moment kon kijken.

De makelaardij heeft niet het beste imago en sommige zoekers beweren dat je prima zonder kunt, maar het was mij zonder aankoopmakelaar nooit gelukt. Je wordt zonder makelaar gewoon niet serieus genomen. Nadat mijn bod was geaccepteerd, heeft hij mij geholpen om alles zeer snel georganiseerd te krijgen. Dat scheelde wel wat slapeloze nachten.

En wat helaas voor veel anderen ook zal gelden: voor mij was financiële hulp van een derde onmisbaar. Je kunt als alleenstaande op je eigen salaris geen normaal appartement krijgen. Terwijl iedereen weet: als je een huis koopt, ga je er financieel op vooruit. Ik betaalde voor mijn huurwoning in De Pijp rond de 1500 euro per maand, dat is voor mij alleen eigenlijk te duur. Het ironische is dat mijn maandlasten nu omlaag zijn gegaan én dat ik iets opbouw.”

Rachel Epskamp (27): “Als het me lukt, denk ik dat ik in huilen uitbarst.” Beeld Nina Schollaardt
Rachel Epskamp (27): “Als het me lukt, denk ik dat ik in huilen uitbarst.”Beeld Nina Schollaardt

‘Er moest zó veel in het huis gebeuren dat ik me afvroeg: wat koop ik eigenlijk?’
Rachel Epskamp (27, accountmanager) heeft haar verwachtingen bijgesteld.

“Ik heb nog steeds geen huis en hoewel ik in augustus ontzettend optimistisch was en er alle vertrouwen in had dat het me ging lukken, begint de moed me nu wel in de schoenen te zakken. Misschien moet ik toch buiten Amsterdam gaan kijken, hoewel mijn hele sociale leven zich hier afspeelt en mijn hart in Amsterdam ligt.

Het is zo moeilijk om ertussen te komen als je een budget hebt van rond de drie ton. Het is niet dat ik alleen kijk naar de pareltjes. Ik heb mijn wensen bijgesteld en ben ook helemaal voor een klushuis, maar ook dat moet realistisch zijn. Ik had vorige keer een klushuis gezien, met energielabel G, dat eigenlijk niets was. Er moest zó veel in gebeuren dat ik me afvroeg: wat koop ik eigenlijk? De makelaar zei dat er potentie in zat. Ja, als je veel geld hebt, zit in alles potentie.

Vorige keer zei ik dat het me binnen een jaar zou lukken zonder aankoopmakelaar, maar daar kom ik nu wel van terug. Ik ga vanaf januari mijn strategie veranderen en toch een aankoopmakelaar in de arm nemen. Ik heb er al een paar benaderd en hoop zo mijn kansen te vergroten.

Veel mensen zeggen dat een huis kopen met een budget van rond de drie ton niet haalbaar is, maar ik kan niet meer betalen. Zelfs als ik alle eindjes aan elkaar knoop, is dit mijn maximum, helaas. Het is erg balen dat het me na veertig bezichtigingen nog niet is gelukt. Als het me straks lukt, dan denk ik dat ik in huilen uitbarst. Dan komt de ontlading.”

Afkoeling van de verhitte woningmarkt lijkt voorlopig nog een utopie. Banken hebben hun verwachtingen bijgesteld: de prijzen blijven ook de komende jaren stijgen.

In september kwamen meer dan tienduizend mensen bijeen voor het woonprotest in het Westerpark, om daar te demonstreren tegen de exorbitante prijzen voor koopwoningen en de hoge huren in Amsterdam. Het protest heeft vooralsnog weinig kunnen veranderen aan de prijsstijging. In de eerste maanden van dit jaar lag het aantal woningaankopen op een recordhoogte, volgens het Economisch Bureau van ABN Amro. Dat kwam vooral omdat starters het kopen van een woning over het jaar heen hadden getild, om zo te kunnen profiteren van de verlaging van de overdrachtsbelasting. Inmiddels neemt het aantal woningaankopen af, maar de huizenprijzen dalen niet.

Integendeel: sinds juni 2013 stijgen de prijzen van koopwoningen, becijferde het CBS. De index lag in oktober 2021 op het hoogste niveau ooit. Vergeleken met het dal in juni 2013 waren de prijzen in oktober ruim 82 procent hoger.

Amsterdam gaat hierin voorop. Volgens website Huizenzoeker.nl steeg de gemiddelde prijs per vierkante meter in juli tot 6754 euro. Afgelopen maand was de prijs per vierkante meter alweer 7099 euro. De gemiddelde vraagprijs voor een Amsterdamse woning is 475.000 euro. En dan zijn huizenkopers er nog niet: In Amsterdam wordt volgens de CBS-cijfers gemiddeld 5 procent boven de vraagprijs geboden. In 2015 werd nog 87 procent van de woningen onder de vraagprijs verkocht, slechts 7 procent wisselde toen voor meer dan de vraagprijs.

Wanneer de kansen van huizenzoekers weer gaan toenemen, blijft koffiedik kijken. Veel reden voor optimisme is er niet: ABN Amro heeft de verwachtingen voor de woningmarkt zelfs aangepast en verwacht dat de prijzen blijven stijgen. Voor dit jaar heeft het Economisch Bureau de gemiddelde stijging van de huizenprijzen bijgesteld naar 15 procent. Voor 2022 verwacht zij een prijsstijging van 10 procent in plaats van 5 – en dat betekent weinig goeds voor de woningzoekende.

Wouter van Gent, universitair docent woningmarktbeleid aan de UvA, zei eerder in deze krant: “Mensen beginnen in te zien dat het niet alleen een kwestie van vraag en aanbod is. De wooncrisis is de uitkomst van beleid dat bewust de betaalbaarheid heeft ondermijnd.”

Meer over