De laatste van stadsdichter Gershwin Bonevacia: Het jaar voorbij

null Beeld ANP
Beeld ANP
Gershwin Bonevacia

Voor even was er hoop dat we aan de
zwaartekracht van een stilstaand jaar zouden ontkomen.
2020 zo snel mogelijk vergeten was de opdracht,
het zou beter worden, mooier en samen.

Dat de anderhalve meter weer plaats zou maken
voor culturele belevingen tot in de late uurtjes.
‘Nog even knokken en dan zal er een sterk herstel volgen’,

maar de belofte van een verslagen virus
begon steeds meer op een fata morgana te lijken,
telkens vervliegt het droombeeld,
om later weer op te duiken.

We zijn misschien wel meer dan ooit onszelf tegengekomen,
wat we willen, wat we belangrijk vinden.
Er is een hoop gebeurd, maar vooral veel niet.

Toch lijken ook alle tegenslagen te wennen
hebben we een manier gevonden om te blijven
bestaan zonder in de gekte te verdwijnen.

Ik vraag me af, als het straks weer allemaal mag,
of we elkaar terugvinden in de stad,
na een jaar van hard tegen hard.

Dit is het laatste gedicht van Gershwin Bonevacia als stadsdichter van Amsterdam. Op 22 januari wordt in Het Parool bekendgemaakt wie hem opvolgt.

Meer over