PlusExclusief

CDA-raadslid Diederik Boomsma: ‘Over mijn term blow- en braltoerisme hoor je nu iedereen’

Diederik Boomsma, het enige raadslid voor het CDA in Amsterdam. 'Je hebt nul macht, maar je kunt wel invloed hebben.' Beeld Harmen de Jong
Diederik Boomsma, het enige raadslid voor het CDA in Amsterdam. 'Je hebt nul macht, maar je kunt wel invloed hebben.'Beeld Harmen de Jong

Op de Klapstoel: Diederik Boomsma (1978) is het enige Amsterdamse gemeenteraadslid voor het CDA. In maart werd hij verkozen tot beste raadslid van Nederland. Een gesprek aan de hand van steekwoorden. Over erfpacht, de schepping en het paard van Sinterklaas.

Vera Spaans

Leiden

“Het ziekenhuis waar ik geboren ben, stond in Leiderdorp, maar ik ben opgegroeid in Leiden. In de Zeemanlaan, de Professorenbuurt, een heel beschutte en bevoorrechte plek. Die wijk is gebouwd door Alexander Kropholler, een architect die zeer is beïnvloed door Berlage. Dat ambachtelijke en traditionalisme van de Amsterdamse School, dat heeft me zeer geïnspireerd.”

“We waren een heel gelukkig gezin, met drie jongens. Het was niet zo dat we het thuis aan de keukentafel over politiek hadden, ik vond van alles interessant. Nog steeds. Mijn moeder gaf bijles, mijn vader was neurochemicus in het Erasmusziekenhuis in Rotterdam. In de schuur hadden we een klein scheikundelab, daar deden we proefjes. Een grote explosie is soms onderdeel van de lol, maar de schuur staat er nog.”

Cement

“Mijn eerste echte baan, voor een Zwitserse cementfabriek. Toen ik was afgestudeerd in environmental sciences vroeg mijn toenmalige vriendin, die geoloog was, me mee voor een opdracht in de bergen bij Almería, in Spanje. Ik had haar leren kennen toen ik na mijn eindexamen in Granada was gaan studeren.”

“We liepen acht, negen uur per dag door de bergen, op zoek naar materialen om op te graven. Niet alleen voor cement, we zochten ook kalksteen. Dan ging je boren en je bevindingen verder onderzoeken in het lab. Je mag natuurlijk niet zomaar alles uit de grond halen, daar heb je vergunningen voor nodig, daar keek ik ook naar. Maar de hele dag buiten zijn, in die prachtige natuur, met mijn vriendin… Dat was wel heerlijk.”

Flamenco

“In Granada heb je van die grotten, ik woonde daar vlakbij, waar al die gitanos flamenco zaten te spelen. Die ritmes, die moet je eigenlijk je hele leven hebben gehoord voor het onderdeel van je wezen is geworden, maar ik heb het geprobeerd te leren.”

“Ik speel nog steeds wel, wanneer ik de geest krijg. Ik zeg nooit uit mezelf: geef die gitaar maar, maar als iemand roept: Diego! – zo werd ik genoemd in Spanje, Diego, of Don Diego – nou, dan oké.”

De Krijtberg

“Daar ben ik gedoopt, negen jaar geleden. Na vele lange omzwervingen heb ik daar de stap gezet. Als scholier liep ik al door de polders na te denken over de grote vragen. Ik heb altijd veel gelezen over de schepping en ben later, toen ik in Sri Lanka woonde, bij boeddhistische monniken geweest. Ik heb met imams gepraat en toen ik in Engeland woonde met de anglicaanse kerk.”

“Voor mij was de keuze een intellectueel en filosofisch proces. Ik heb een tijdje natuurkunde gedaan, een masterclass sterrenkunde, astronomie en zwarte gaten. Ik zat ook met kosmische vragen. De wetenschappelijke verklaring is: in den beginne was er niets, en dat explodeerde. Dat is niet een heel overtuigend verhaal, dat is een paradox. Het scheppingsverhaal geeft een naam aan dat mysterie. Dat zegt: de wetenschap houdt hier op, je komt in het domein van de theologie en de filosofie, want de wetenschap verklaart niet de eerste oorzaak. Je moet een sprong maken vanaf het moment dat de wetenschap ophoudt.”

“Het heelal bevat vanaf het begin de mogelijkheid van het ontstaan van personen, met vrijheid, creativiteit, muzikaliteit, de rede – dat maakt het voor mij aannemelijk dat er een schepper achter zit die niet minder is, die geen blinde kracht is, want wij zijn ook geen blinde kracht. En dan is de vervolgvraag hoe wij ons tot die schepper verhouden. Dat heeft met liefde te maken, met de wens dat iets bestaat. En dat maakt het voor mij weer aannemelijk om die geloofsstap te maken.”

“Als ik dan bij De Krijtberg kom, word ik overvallen door de ongelooflijke schoonheid. Dan wil ik op de knieën, dan wil ik de Schepper aanbidden en loven en prijzen en danken. En eren.”

CDA

“In Amsterdam is dat best een uitdaging. Ik ben in mijn eentje, maar ik heb wel een heel team om me heen. Het is niet zo dat ik nooit iemand heb om mee te praten. Bovendien: zo’n eenmansfractie geeft ook een zekere vrijheid. Je zult mij niet betrappen op het innemen van andere standpunten omdat ik misschien mee wil regeren een volgende keer. Dat gaat nooit gebeuren.”

“Je hebt nul macht, maar je kunt wel invloed hebben. Ik heb bepaalde discussies kunnen aanjagen. In 2014 heb ik een stuk geschreven in Het Parool over de verstoorde balans in de stad en over de Wallen. Toen ik begon, riep iedereen: moralist! Boe!”

“Maar als je op een gegeven moment de vraag zo formuleert: waarom moeten wij toestaan dat hordes Engelse hooligans naar het mooiste en oudste deel van onze stad komen, elk weekend, om daar de lichamen van straatarme Oost-Europese vrouwen te gebruiken? Dan zegt niemand: o, nou, hier-en-hierom. Ik heb ook gezegd dat prostitutie niet geschikt is als toeristische attractie. En op een gegeven moment wordt dat overgenomen. Ik heb ook de term blow- en braltoerisme gemunt. Daar hoor je nu alle partijen over.”

Erfpacht

“Dat gaat om zulke grote belangen. In dat dossier heb ik veel kunnen doen. Via de ACM, de Autoriteit Consument en Markt, heb ik een erfpachtpardon afgedwongen. Het was op een gegeven moment zo dat als je niet voor een bepaald moment een vinkje had gezet op een gemeentelijke website, je opeens 60.000 euro extra moest betalen.”

“Dat kun je niet maken, als overheid. Ik heb jaren achter elkaar gezegd: dat is te complex. En dat zei de ACM ook: dit kan helemaal niet. De verschillen waren te groot en mensen waren slecht geïnformeerd. Voor 50.000 Amsterdammers kon het zomaar een ton schelen. Het scheelde niet veel of dit dossier had ons bij de verkiezingen van 2018 een zetel extra opgeleverd.”

Thierry Baudet

“Tja, dat is ook een politicus. Maar dan landelijk. Ik ken hem niet zo goed. We zaten samen in een leesclub, Winfried, vernoemd naar de leesclub uit Doctor Faustus van Thomas Mann. Er zaten ook heel linkse mensen bij hoor, van Happy Chaos. We lazen daar boeken van Roger Scruton en Theodore Dalrymple, werk waar Baudet later ook wel naar heeft verwezen.”

“Op een gegeven moment heeft Baudet Forum opgericht, als denktank. Toen ben ik nog wel een of twee keer geweest. Ik sta ergens op beeld. Jaren later twitterde Rutger Groot Wassink, nu wethouder voor GroenLinks, daar een screenshot van, met de tekst ‘transfernieuws’. Maar dat filmpje was jaren oud, dat was ver voor FvD een politieke partij was.”

“Ik vind de associatie ongemakkelijk, ja. Vooral omdat hij als politicus wel van het pad af is geraakt. Down the rabbit hole, en ik weet niet waar dat eindigt. “

Beste raadslid

“Een grote eer! Het was even spannend. Vier jaar geleden was ik ook al in de race. Toen had GeenStijl campagne gevoerd: stem op Boomsma, dus toen had ik heel veel stemmen. Maar toen was ik toch niet doorgelaten naar de volgende ronde. Nu had ik er niet meer op gerekend, ook omdat vorige keer ook al een Amsterdams raadslid, Johnas van Lammeren, had gewonnen. Dus ik zag het niet aankomen. De jury had het over mijn manier van communiceren en mijn vasthoudendheid in dossiers. Ik heb wel veel stemmen gehad, men gunde het mij blijkbaar.”

Het paard van Sinterklaas

“In januari hadden GroenLinks en de Partij voor de Dieren een motie ingediend om evenementen met dieren niet meer te subsidiëren en te ontmoedigen. Toen zei ik: de intocht van Sinterklaas, dat is ook met een dier. Mag dat dan ook niet meer? Nou ja, zei GroenLinks, dat zou dan de uitkomst kunnen zijn. Ik zag Femke Halsema al met grote ogen kijken, en De Telegraaf schreef de volgende dag: eerst Zwarte Piet, nu mag zijn paard ook al niet meer!”

“Mijn vraag werd gezien als een politieke slimmigheid, terwijl ik me gewoon oprecht iets afvroeg. Het bericht ging viraal. Dat is ook frustrerend. Ik had het niet voorbereid, je stelt één vraag om half één ’s nachts in een raadsvergadering en de volgende dag mocht ik erover foeteren tegen De Telegraaf. Miljoenen keren gelezen. En dan heb je hele complexe dossiers, waar je soms ongelooflijk veel tijd aan kwijt bent om hele kleine stapjes in te zetten en daar is nauwelijks aandacht voor. Dat is wel het verdriet van de lokale politiek.”

José Ortega y Gasset

“Een fenomenaal briljante en interessante denker. Als hij een Fransman was geweest, was hij veel bekender geweest. Maar door de dictatuur van Franco in Spanje brak zijn gedachtegoed nauwelijks door. Ik krijg het niet samengevat in één zo’n blokje tekst, ik schrijf mijn proefschrift erover. Een paar jaar geleden heb ik zijn boek vertaald: De opstand van de massamens. Dat is wel verbluffend accuraat. Je ziet het nu gebeuren: de mens zonder bescheidenheid, die een gesloten geest krijgt doordat hij niet meer openstaat voor hogere idealen of autoriteit, omdat hij zichzelf al genoeg vindt.”

“We leven in een samenleving met steeds meer welvaart en steeds meer wantrouwen. Die paradox beschrijft Ortega y Gasset. Als je geen vertrouwen meer hebt in de autoriteiten, wat houdt je dan nog tegen? Als je denkt dat het vaccin bedoeld is om je te laten influisteren door Bill Gates, waarom zou je dan niet denken dat er achter die lantaarnpaal een microfoon zit? Als een basaal vertrouwen wegvalt in autoriteiten, raakt een cultuur op drift. Dat leidt tot een gesloten geest waar je niets meer aanneemt. Dat is een risico voor de democratie.”

“Dat proefschrift valt niet mee, want de politiek slurpt al mijn tijd op. Ik wil toch alles doen, het CDA is geen single-issuepartij, we willen op alle grote thema’s een belangrijke bijdrage hebben. Dus ik werk gestaag verder. Ik heb geen deadline, maar ik wil dat het over drie jaar af is. Als je dat opschrijft, dan moet ik wel!”

Weesp

“Een heel mooi stadje waar ik best wel wat geflyerd heb. Het CDA is er goed lokaal vertegenwoordigd. Er komen duizend CDA-stemmen vandaan, dit is een plek in de stad waar we wat groter zijn. De fusie met Amsterdam heeft het CDA dus naar verhouding veel stemmen opgeleverd.”

“De ironie is: het CDA was tegen de fusie met Amsterdam. Waarom zou je? Ik ben tegen al die fusies. Historische identiteiten zijn belangrijk, en ik vind het ook niet goed voor de lokale democratie. Ik ben tegen het samenvoegen van al die gemeentes en dus ook tegen deze, maar toen het eenmaal zover was, hadden we er ook campagne te voeren. Dus: kiezers van Weesp, bedankt voor het grote vertrouwen dat jullie hebben uitgesproken. Wij hopen de Weesper belangen goed te kunnen behartigen.”

Meer over